Υπάρχουν, λοιπόν, κατά τη γνώμη μου, εκείνοι οι οποίοι εκ γενετής ρέπουν προς εγκληματικές και ποινικά κολάσιμες συμπεριφορές και χρήζουν ψυχολογικής μελέτης και υποστήριξης, εφόσον βέβαια δεχόμαστε πως αυτή η συμπεριφορά αποκλίνει από το αποδεκτό και επιθυμούμε να την αλλάξουμε.
Και, επίσης υπάρχουν εκείνοι που εξωθήθηκαν στο έγκλημα πρωτίστως για να επιβιώσουν και για τους οποίους πρέπει να αναρωτηθούμε αν προέρχονται από χώρες με δικτατορικά καθεστώτα, από φυλετικές και κοινωνικές ομάδες που βιώνουν κοινωνικό αποκλεισμό και είτε έχουν περιορισμένη πρόσβαση σε εργασία είτε βιώνουν εργασιακή εκμετάλλευση από το εγκαθιδρυμένο κεφαλαιοκρατικό καθεστώς.
Θεωρώ πως αρχικά η αστυνομία συστήθηκε από τους εξουσιαστές για να καταστείλει τη δράση αυτών των εγκληματιών και να προστατεύσει την κοινωνική συνοχή και την απρόσκοπτη οικονομική δραστηριότητα.
Στη συνέχεια όμως, στο στόχαστρο της εξουσίας μπήκαν και όλοι εκείνοι των οποίων η ιδεολογία έρχεται σε αντίθεση με την επικρατούσα καπιταλιστική θεώρηση ότι το κέρδος μπαίνει πάνω από τον άνθρωπο και το περιβάλλον.
Και η εντολή που δόθηκε στην αστυνομία ήταν πλέον όχι μόνο η πρόληψη ποινικών εγκλημάτων αλλά και η καταστολή των κοινωνικών αγώνων είτε με βίαιο τρόπο στις πορείες και στις διαδηλώσεις είτε με τη δίωξη ή/και τη φυσική εξόντωση των πολιτικών αντιπάλων.
0 tasted the mixture:
Δημοσίευση σχολίου